Brouwerij VBDCK en de evolutie van Belgisch India Pale Ales (IPA)


13 februari 2019

Brouwerij VBDCK en de evolutie van Belgisch India Pale Ales (IPA)

Belgische IPA's komen net op de markt. Na de fraaie aanpak van Brasserie de la Senne en Brussels Beer Project, staat een nieuwkomer op het punt om belangrijke actoren uit te dagen: brouwerij VBDCK. IPA's of India Pale Ales dagen momenteel de meer traditionele brouwsels uit, naar aanleiding van een wereldwijde trend waarbij oude bieren van tafel worden geveegd en omgewisseld worden naar bieren met een meer ambachtelijke benadering. Na verloop van tijd is de revolutie eindelijk naar België gekomen en worden IPA's de referentie voor nieuwe ambachtelijke brouwerijen die de markt betreden in 2019. Grotere bedrijven zoals Duvel volgen ook de trend door elk jaar nieuwe (beperkte) dry-hopping-edities aan hun assortiment toe te voegen.

Begin februari vertrok het Belgibeer team naar Temse in Vlaanderen om een ​​bezoek te brengen aan de brouwerij VBDCK op ongeveer 30-40 minuten rijden van Brussel. Temse ligt ongeveer halverwege tussen Gent en Antwerpen, in voornamelijk een landelijke omgeving met een bevolking die actief betrokken is in primaire of secundaire sectoren.

Bij aankomst ‘begroet’ het enorme oranje gebouw aan de straatkant de bezoekers. Op de muur staan ​​woorden en symbolen, sommige cijfers zijn zelfs doorstreept om gasten te herinneren aan het glorieuze verleden van de brouwerij. Onder de cijfers staan de initialen VBDCK verwijzend naar “Verbeeck-Back-De Cock”.

Achter de poorten, verwelkomt een relatief grote parkeerplaats de bezoekers. Terwijl we parkeerden en uit onze auto stapten, begroette een grote man (Jozef De Cock) ons en toonde ons de weg naar een prachtig ingericht atrium. Op de muren werden foto's afgebeeld, samen met een eigenaardig lichtspel, die de mijlpalen van de brouwerij toelichtten. In het midden toonde een vitrine alle bieren die momenteel door de brouwerij worden verkocht. Het gebouw zelf leek hightech, met lichten en muziek die mee bewogen met de bezoekers doorheen de verschillende secties.

Jozef leidde ons naar de achterkant van het gebouw naar een veranda die uitgaf op wat leek op weidelanden. De veranda was ruim met veel tafels die bij de grote ramen stonden.

Na enkele minuten werden we begroet door Charlotte, die samen met haar vader Philippe en broer Josef de brouwerij slechts een paar jaar eerder hadden gerenoveerd. “We zijn GEEN brouwers van in den beginne, het familiebedrijf is altijd in de vleesindustrie geweest”, begint ze uit te leggen. “Sommige mensen denken misschien dat het geen logische stap is, maar het was gemakkelijk voor ons om opnieuw een ​​verwerkingsbedrijf op te starten en we besloten om in 2015 in bierproductie te gaan, direct nadat mijn vader zijn aandelen aan zijn broer had verkocht.”

Haar vader was 37 jaar productiemanager geweest en had voornamelijk te maken met vleeswaren. Charlotte's broer had ook de krachten gebundeld met haar vader en zat 10 jaar op de plek van hun vader, voordat zij het brouwerij-project opzetten. Charlotte had vijf dienstjaren en zij was verantwoordelijk voor de aankopen.

“We wisten niet wat we zouden doen met het geld van de verkoop van de aandelen van mijn vader aan mijn oom, maar omdat we in het dorp woonden en vaak langs dit gebouw reden, werden er meteen verliefd op bij ons eerste bezoek”, legt ze uit.

Charlotte vertelt ons dat het gebouw van de brouwerij vroeger in het bezit was van een oude, eigenaardige man, die er alleen woonde. Dankzij hem 'was de tijd er blijven stilstaan', waardoor ze het gebouw in zijn volle 19de-eeuwse pracht konden intrekken na de dood van de man.

Kort na de overname ontdekte de familie dat er voorheen twee brouwerijen gevestigd waren en de gemeente Temse liet nog steeds toe dat er bier mocht geproduceerd worden, als gevolg van oude contractuele overeenkomsten die twee eeuwen geleden waren gestemd. Dit zorgde ervoor dat het gezin interesse kreeg in het proces van het bier maken.

“We raakten tevens betrokken in de bierindustrie omdat we een positieve weerklank kregen van de Belgian Family Brewers die ook geloofden dat er meer innovatieve bieren in België moesten worden gebrouwen.”

De familie begon traditionele Belgische bieren te brouwen, evenals IPA's om lokale smaakpaletten te trainen in het proberen van iets aparts. Hun marketing is ook sterk gericht op het verminderen van de traditionele symboliek van monniken of abdijen die momenteel zo populair zijn bij Belgische brouwers en meer gericht op innovatieve communicatie om nieuwe klanten aan te trekken.

“We houden nog steeds van onze blonde bieren en onze triples, maar er zijn er zoveel tegenwoordig en de wereld heeft geen behoefte aan nog meer traditionele Belgische bieren.” Het gebouw weerspiegelt deze trend met een moderne Duitse brouwerij. “Mijn broer begon met brouwen in het huis met een beperkte uitrusting van slechts 40 liter, net nadat we de brouwerij hadden gekocht. Met de hulp van kennissen zoals Yannick de Cocquéau, konden we de recepten verfijnen.” Yannick is een professionele brouwer die de familie heeft geholpen betere bieren te ontwerpen door de juiste ingrediënten in de juiste hoeveelheden te gebruiken. Na een tijdje gingen de recepten van gemiddeld naar wereldklasse.

In juni 2017 werd de brouwerij geopend tot grote tevredenheid van de familie, die eindelijk kon beginnen met handelen. “We zijn begonnen met het brouwen van grote partijen door lokale restaurants te bedienen en ook voor ons kick-off-evenement met de pers.”

De verkopen waren in het begin bevredigend, aangezien de familie een lokale distributeur inhuurde die het eten en drinken in de regio verdeelde. “We waren blij dat we konden verkopen, maar na een tijdje maakten we ons een beetje zorgen omdat we geen zicht hadden op waar onze bieren werden verhandeld, we waren bang de controle te verliezen.”

Op dat moment besloot het gezin een verkoopmedewerker in dienst te nemen, Maxime. Sindsdien is de verkoop omhooggeschoten.

De primaire markt van de brouwerij is België. Het gezin voelt dat drinkers verschuiven naar meer innovatieve bieren, “maar de bieren van VBDCK hebben nog steeds een Belgische toets, waardoor het toegankelijk blijft voor de plaatselijke smaak.”

“Als je naar het noorden reist”, vervolgt Charlotte “hebben brouwers een tapruimte die 5-6 IPA's serveert, maar in België is dit niet het geval en hebben we onze recepten aangepast om ze toegankelijk te maken voor de plaatselijke smaak. België begint IPA’s te waarderen, maar we blijven nog steeds achter bij enkele grote bierlanden zoals de VS.”

VBDCK bieren

De brouwerij heeft 9 bieren.

VBDCK Bieren
  1. Saison

Het eerste blond bier geproduceerd door de brouwerij vrij droog, 5,5% ABV. Won een gouden medaille bij de World Beer Awards in 2018.

  1. Bière de Garde

Amber-kleurig bier, 7% ABV. Karamel-moutige smaak, een vergeten bierstijl die terug op de markt komt. Won ook een gouden medaille bij de World Beer Awards.

  1. Stout

Donker, koffie-achtige smaak, 4,5% ABV. Toegankelijk voor gemiddelde drinkers, vaak gebruikt voor Thaise gerechten of Vlaamse stoofschotels.

  1. Pink imperial

Imperial stout gebrouwen met verse frambozen, 8% ABV. Zoetzure smaak perfect om een ​​maaltijd te beëindigen. Bij de top drie van de brouwerij.

  1. Grapefruit IPA

Donker-blonde kleur, 4,2% ABV. Pompelmoes smaak niet van hop, maar van pompelmoesschil. Een tijdrovende klus, maar zeker de moeite waard. Ideaal tijdens de zomer.

  1. Dark IPA

Gebrouwen met roggemouten, het eerste slokje is zoet en ontwikkelt zich tot een droge afdronk. 6% ABV.

  1. IPA

Een sessie-IPA met 4,3% ABV. Donkerblond, goed uitgebalanceerd, bloemige stijl. Toegankelijk voor drinkers die voor de eerste keer IPA's willen proberen.

  1. New England Session IPA.

Troebel blond, slechts 2,5% ABV, veel gebruikte hoppen. Ideaal voor doordeweekse lunchmaaltijden.

  1. Kaishaku

Blond bier met 15% ABV. Gemaakt met Japanse Sake gist. Waarbij Belgische en Japanse cultuur verenigd worden.